Page 31 - Book_HACCP

Πηγές ρύπων

Οι ρυπαντές του νερού διακρίνονται στις παρακάτω κατηγορίες :
1. Παθογόνοι μικροοργανισμοί
Έτσι ονομάζονται όσοι μικροοργανισμοί είναι ικανοί να μολύνουν ή να μεταφέρουν ασθένειες. Πολλά είδη
τέτοιων οργανισμών είναι ικανά να επιβιώσουν στο νερό και να διατηρήσουν τη μολυσματική τους δράση
για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι ορισμένα είδη βακτηρίων, ιών και άλλων
οργανισμών (πρωτόζωα).
Βακτήρια: Πολλές ασθένειες μεταδίδονται μέσω παθογό-
νων βακτηρίων, όπως, η χολέρα, ο τυφοειδής πυρετός και
η δυσεντερία.
Ιοί: Ευθύνονται για τη μετάδοση πολλών ασθενειών (π.χ.
ηπατίτιδα)
Πρωτόζωα: Μπορεί να είναι παθογόνα ή όχι. Από παρασι-
τικά πρωτόζωα μεταδίδεται η αμοιβαδική δυσεντερία.

2. Ανόργανες και οργανικές διαλυτές στο νερό ου-
σίες:
Περνούν στο νερό είτε από τον αέρα μέσω της βροχής
είτε κατά τη διήθησή του μέσα από το έδαφος. Η χρήση
λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, εντομοκτόνων και άλλων
χημικών και τα αστικά και βιομηχανικά απόβλητα, απο-
τελούν τις πηγές αυτών των ουσιών. Όλες οι παραπάνω
ουσίες, περνούν μέσω της χρήσης στο έδαφος. Έχουν την
ιδιότητα να διαλύονται στο νερό που διαπερνά το έδα-
φος σε περιόδους βροχών. Με την άντληση του νερού
από τον υδροφόρο ορίζοντα ή με την χρήση του νε-
ρού των ποταμών, λιμνών και θαλασσών, οι ουσίες αυτές
περνούν στο πόσιμο νερό και στα τρόφιμα (ψάρια, φυτά
και ζώα) και μολύνουν τους οργανισμούς αυτούς δημιουρ-
γώντας προβλήματα στην υγεία και την ομαλή ανάπτυξη
τους. Παράλληλα, πολλές οργανικές ενώσεις, αποτελούν
τροφή για μικροοργανισμούς του νερού (κυρίως σε
λίμνες και ποτάμια), με αποτέλεσμα οι μικροοργανισμοί να πολλαπλασιάζονται γρήγορα και να καταναλώνουν
το οξυγόνο που βρίσκεται διαλυμένο στο νερό. Με τον τρόπο αυτό, τα ψάρια μην έχοντας αρκετό διαθέσιμο
οξυγόνο, να πεθαίνουν. Από την άλλη, μικροοργανισμοί που δεν έχουν ανάγκη το οξυγόνο για να αναπτυχθούν,
πολλαπλασιάζονται γρήγορα και παράγουν ανεπιθύμητα προϊόντα, όπως δύσοσμα αέρια (υδρόθειο, μεθά-
νιο).
Οι ουσίες που δημιουργούν το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο μόλυβδος, ο υδράργυρος, το χρώμιο, το κάδ-
μιο που βρίσκονται συνήθως σε βιομηχανικά απόβλητα και είναι τοξικά για τους υδρόβιους οργανισμούς.
Γίνεται φανερό ότι, οι ενώσεις αυτές προκαλούν προβλήματα στην υγεία φυτών και ζώων όπως: καταστροφή 31
καλλιεργειών, μειωμένη παραγωγή ψαριών, θάνατοι από τοξικό σοκ ζώων, καρκίνους και μεταλλάξεις στον άν-
θρωπο.
3. Αιωρούμενες στο νερό ενώσεις:
Είναι ενώσεις, που στα φυσικά νερά προέρχονται από τη διάβρωση εδαφών, στα αστικά λύματα από αδιάλυ-
τα στερεά που παρασύρονται στους αγωγούς αποχέτευσης και στα υγρά βιομηχανικά απόβλητα από αδιάλυτα
στερεά παραπροϊόντα της παραγωγικής διαδικασίας. Έχουν την ιδιότητα να απορροφούν στην επιφάνειά τους
τοξικές ενώσεις (ζιζανιοκτόνα) με συνέπειες όπως και στην προηγούμενη περίπτωση.